อยากให้เธอเข้าใจฉันในวันนี้ เหมือนกับที่เคยเข้าใจในวันก่อน ไม่ต้องเผยเอ่ยปากวากย์เว้าวอน สายตาซ้อนเหลือบดูก็รู้กัน ความเหินห่างสร้างกำแพงอันแข็งกล้า สูงและหนาไกลและกว้างออกกางกั้น เหลียวชำเลืองแอบมองสองเนตรนั้น รู้ฉับพลันไม่เหมือนเก่าเคยเข้าใจ ตาต่อตาผสานแล้วผ่านผาด เกินบังอาจจะจ้องมองได้ใหม่ หลบตาต่ำนึกจะโกรธแต่โทษใคร อยู่ใกล้ใกล้รู้สึกคล้ายไกลเหลือเกิน อยากให้เธอเข้าใจฉันในวันนี้ ปรายไมตรีสายตาให้หายขัดเขิน สบเนตรกันจะได้ไม่ต้องเมิน เผื่อเผอิญเข้าใจกันเหมือนวันวาน
1129
14
0
หน้าส่วนตัว
