ฤกษ์ ชัยพฤกษ์
เพ่งมองรูปวูบไหวใจประหม่า
บุญหรือกรรมนำพาให้มาเห็น
อารมณ์หวั่นคลั่งไคล้ไม่เคยเป็น
เหมือนดังเช่นคำท่านภู่ครูกานท์กลอน
*ถึงต้องง้าวหลาวแหลนสักแสนเล่ม
ให้ติดเต็มตัวฉุดพอหลุดถอน
แต่ต้องตาพาใจอาลัยวอน
สุดจะถอนทิ้งขว้างเสียกลางคัน* (จากนิราศวัดเจ้าฟ้า)
เทพอัปสรแปลงร่างมาแย้มโอษฐ์
ตะลึงโสตงุนงงหลงเก็บฝัน
เหนือหญิงใดในพิภพจบโลกันต์
พร่ำรำพันไม่ถึงครึ่งเธองาม
หน้ารูปไข่ปลายหูดูจิ้มลิ้ม
เผยอปากอวบอิ่มยิ้มสยาม
งามดวงตาหน้าต่างใจใสแวววาม
คิ้วโก่งดังศรรามยามแผลงทรง
เส้นเกษาดำขลับจับแสงเงา
คางพริ้มเพราคอเรียวเพรียวระหง
ฟันขาวเรียงเพียงจ้องมองอนงค์
ต้องลุ่มหลงรูปลักษณ์ปักหัวใจ..
1783
15
0
หน้าส่วนตัว
