ดื่นดาว สายลมวูบผ่าวแล้วพัดผ่าน หลบเมืองเริงร่ามาสำราญ เยี่ยมบ้านแวะเยือนเพื่อนพ้องเรา วังน้ำเขียว หนทางเลาะเลี้ยวหลากเรื่องเล่า ใครแซงอวดซ่าแกล้งท้าเอา บ่นบ้ายินเบามาแบ่งฟัง ทับลาน ขับขานเพลงไพรอยู่คับคั่ง ผืนป่าเข้มเขียวเคี่ยวพลัง สรรพเสียงแซ่ดังยินระงม สวนห้อม หมายเมฆมาล้อมเหมือนผ้าห่ม ดอกไม้เบ่งบานผ่านตาชม หวานขมยิ้มเศร้าคละเคล้าปน ดื่นดาว พริบพราวพลันลับกับฟ้าหม่น สุขทุกข์ธรรมดาประสาคน หัวใจตอบตนเพื่อเติมเต็ม...
1545
3
0
หน้าส่วนตัว
