ระพินทร์
ดอนดอนลุ่มลุ่มให้ เห็นทุกข์
ดอนว่าน้ำบ่รุก ก่อนหน้า
ลุ่มว่าน้ำยิ่งยุค ไหนอื่น แล้วเอย
เห็นหมดแล้วว่าล้า สุขสิ้นลุ่มดอน
มอง...ดูน้ำไหลรินจากถิ่นห้วย
ฟัง....ว่าชนมอดม้วยจากชลสาย
อนิจจัง...โคราชมิปราศวาย
สิ้นสลาย....สุข ทรัพย์ นับอนันต์
มอง..ดูน้ำไหลรินจากถิ่นสูง
ฟัง....ว่าจูงบ้าน รถ หมดมหันต์
อนิจจัง...จมน้ำระกำพลัน
สิ้นสลาย...สุขสันต์กับวาริน
มอง..ดูน้ำไหลรินแปลกถิ่นที่
ฟัง....วจีเล่าข่าวยืดยาวสิ้น
อนิจจัง...ท่วมทบศิขริน
สลายสิ้น...เปลี่ยนปลดสิ่งงดงาม
มอง..ดูการณ์ผ่านคิดพินิจนึก
ฟัง....เขาตรึกตรองทุกข์รุกสยาม
อนิจจัง...ปวง
1830
3
0
หน้าส่วนตัว
