โฉบเฉี่ยว
. ถวิลหวังยังสุมระรุมเร้า
ระอุเผาเร่าร้อนนอนสะอื้น
เสน่าหาพาระกำทุกค่ำคืน
ความขมขื่นเข่นซ้ำกระหน่ำเติม
ทุกราตรีมีแต่โศกวิโยคสุด
ต้องร้างนุชแนบชิดสนิทเสริม
โอ้ชีวาตม์ปราศไปไม่เหมือนเดิม
หนาวสะเทิ้มทอดทดสลดทรวง
โอ้ที่นอนก่อนเก่าเคยเคล้าคู่
ต้องขาดชู้เชยโลมประโคมสรวง
ให้เหือดแห้งโหยหาสุดาดวง
ระเหิดห้วงหทัยเหี่ยวเปลี่ยวชีวี
ถึงคราหนาวหนาวหนักสักแค่ไหน
หนาวเท่าไรหรือจะเท่าหนาวใจนี้
แม้หนาวเนื้อเสื้อผ้ายังพอมี
หนาวฤดีนี้สุดไม่หยุดเลย
โอ้เมื่อไหร่เล่าหนอเฝ้ารอหา
จะคืนมาเหมือนเก่าเล่าอกเอ๋ย
นับวันเดือนเคลื่อนคล้อยคอยทรามเชย
ไยเมินเฉยเช่นนั้นแสนบั่นทอน
ความ
หน้าส่วนตัว
1267
0
0
