แก้วประเสริฐ
๐ รักลอยฟ้า ๐
๐สุริยันต์จันทราคราลับฟ้า
แสงดาราระยับประดับสรวง
เสียงหวีดหวิวระงมประโคมดวง
ดุจดั่งห้วงแทรกซ้อนย้อนภายใน
๐ วันและคืนผ่านพ้นระคนซ่านส์
เวลาผ่านเนิ่นนานปนระคนใส
สู้เพียรเฝ้าเพ้อหวนพาป่วนใจ
ซากคงไว้ฝากดินสิ้นธรณี
๐ โอ้ลมหนาวมาเยือนเฉือนใจนัก
ฝันสิ่งรักคลุกกรุ่นละมุนฉวี
รูปเงาซ้อนผ่านเปื้อนสุดเลือนฤดี
หวานที่มีเสนาะเสียงเหมือนเคียงกัน
๐ แว่วสำเนียงยามค่ำเลิศล้ำยิ่ง
ผูกทุกสิ่งเลือนจางเคยสร้างสันต์
รักเคียงคู่แสงดาวอันพราวอนันต์
ปราศแสงจันทร์มืดคลึ้มดื่มห้วงใจ
๐ หรีดเรไรประโคมโน้มดนตรี
ยิ่งมากทวีหวนมาจะหาไหน
เสียงหัวร่อกังวานซุกซ่านส์ใน
แต่เหตุ