White roses
แสงสุริยา..ลาลับ..ดับลงแล้ว
ทิ้งเศษแวว.ความอาลัย..ใจห่วงหา
ดั่งเหมือนพี่..ห่างหาย..ไกลสุดตา
มิรู้ว่า..อยู่แห่งหน..ตำบลใด
ความมืดมิด..สยายม่าน..ผ่านขอบฟ้า
หยาดน้ำตา..ไหลหลั่ง..นั่งร้องไห้
ความคิดถึง..ตรึงกมล..จนเดียวดาย
กลางฤทัย..คล้ายคมมีด..กรีดฝังรอย
แสนเหว่ว้า..เหลือดี..มีแต่เศร้า
ทุกข์รุมเร้า..สุดทน..จนเหงาหงอย
จมกับความ..ทดท้อ..และรอคอย
ใจดวงน้อย..เจียนจะขาด..พินาศลง
หนาวหัวใจ..ค่ำคืนนี้..พี่อยู่ไหน
โปรดอย่าได้..ลางเลือน..เหมือนสาปส่ง
เฝ้าคร่ำครวญ..ละเมอหา..พะว้าพะวง
ยังมั่นคง..คอยพี่..มิเสื่อมคลาย
อยากพักพิง..อิงซบ..ความอบอุ่น
ในอ้อมแขน..แสนละมุน..จะได้ไหม
อย่าปล
2001
11
0
หน้าส่วนตัว
