zilver
จับปากกาเวลาเหงา
สมุดบันทึกเล่มเก่าคอยเฝ้าค้นหา
บันทึกเป็นตัวอักษรเป็นบทกลอนหนึ่งขึ้นมา
เขียนเขียนตามประสาคนนึงเวลาที่เหงาใจ
คือที่ระบายความรู้สึก
หากใช่แค่สมุดบันทึกเล่มหนึ่งไม่
แต่สิ่งที่เฝ้าเขียนคือบทเรียนทั้งชีวิตของใจ
มีค่ามากที่สุดรู้ใหมมากที่สุดในใจไม่เคยทิ้งกัน
มอบให้คนคนหนึ่ง
อาจดูไม่ค่อยซึ้งสมุดเล่มนึงเล่มนี้ของฉัน
มอบให้เธอคนดีรับไว้หน่อยสิแล้วค่อยว่ากัน
ถ้าไม่รังเกียจฉันอ่านหน่อยแล้วกันจะได้เข้าใจ
ก็เป็นคนพูดไม่ค่อยเก่งอย่างนี้
แต่เขียนได้เขียนดีความรู้สึกที่มีเธอรู้ใหม
ทุกตัวอักษรวอนให้เธอคนดีโปรดเข้าใจ
เขียนอาจไม่ซึ้งเท่าไหร่แต่ที่ให้ไป....
......คือเรื่องรา
1118
4
0
หน้าส่วนตัว
