เพียงพลิ้ว
พะวงคำพร่ำไว้ใคร่ครวญคิด
คล้ายสนิทฝากเล่ห์เสน่หา
นัยประหวัดรัดรึงสุดตรึงตรา
ราวกับว่าเหมือนนักคนรักกัน
แสนสับสนคนมีนัยอ่านไม่ออก
ประหนึ่งหลอกดวงใจให้อาสัญ
หลงคารมคมคำร้อยจำนรรจ์
คมนัยนั้นตีความผิดคิดไกลเกิน
คนหลงนัยยิ้มไม่ออกถูกหยอกเล่น
หลงประเด็นเข้าข้างใจไม่ขัดเขิน
หลงปลาบปลื้มดื่มด่ำคำหยอกเอิน
หลงคิดเพลินเพริดไปเรียกไม่คืน
แปลความนัยนอกกรอบสุดบอบช้ำ
คมน้ำคำเจนจัดยากขัดขืน
ปล่อยใจเพ้อเผลอไปไร้จุดยืน
เจ็บยากฟื้นรักลวงเอ่อดวงมาน
รู้จักนัยดีพอก็เมื่อสาย
ซึ้งอุบายเล่ห์กลปนคำหวาน
หยิบน้ำคำรักพร่ำเพรื่อมาเจือจาน
ต้องร้าวรานเมื่อค้นผลลัพธ์นัย