๏ เพียงความห่างกางกั้นสัมพันธ์รัก แม้พิศพักตร์แค่ภาพถ่ายในคืนเหงา แต่สองใจหลอมร่างสร้างฝันเรา จะแนบเนาดั่งก่อนตอนฝนลา เพราะหนทางแสนไกลเหมือนใครกั้น บางทีหวั่นหัวใจโหยไห้หา จากวันนั้นจวบวันนี้ที่ผ่านมา ยังซาบซึ้งอุรามิลืมเลือน สัมผัสรักมิคลายหายจากจิต ยังแนบชิดตรึงใจหาใดเหมือน ภวังค์ฝันหวานล้ำเฝ้าย้ำเตือน อย่าแชเชือนสัมพันธ์ขอมั่นคง ไร้พันธะสัญญานำมามอบ แต่คำตอบรับรู้ไว้มิใช่หลง ตราบดินฟ้าตราบชีวินสิ้นปลดปลง จะยืนยงรักมั่นนิรันดร์เอย๚ะ๛