พี่ดอกแก้ว
ระเบียงบรรณพรรณรายพรายแสงสูรย์
เจิดจำรูญสะท้อนแพรวแวววาบไหว
ประกายทองส่องสะท้อนก่อนครรไล
แล้ววูบวับลับไปกับสุรีย์
เสียงกังวานประสานมนต์ดลวัตรค่ำ
สาธยายพระธรรมเป็นสักขี
จรรโลงศาสตร์บริสุทธิ์พุทธมณี
ประนมน้อมอัญชุลีพระศาสดา
ยะเยือกเย็นดื่มด่ำคำพระกล่าว
ถึงเรื่องราวคำสอนพระศาสนา
พลันประกายโชติช่วงชวาลา
ก็เจิดจ้ากลางใจทำลายกาฬ
ความมืดมนภายนอกเพียงบอกว่า
กาลเวลาล่วงไปไร้แก่นสาร
คุณความดีอยู่ที่ใจบันดาล
ทำลายม่านอวิชชาฆ่าศัตรู
บังคมน้อมค้อมกายถวายเศียร
แด่พระผู้ทรงเพียรตรัสรู้
แด่พระธรรมล้ำค่าควรเชิดชู
แด่พระสงฆ์องค์ผู้สืบสานธรรม
891
9
0
หน้าส่วนตัว
