สงสารสับสนปนสงสัย อาลัยอาวรณ์ปนห่าวงหา คิดแล้วคิดอีก..จนปัญญา วอนตัวข้า..เหตุใดต้องใช้กรรม กรรมของข้ามิได้เกิดกับตัวข้า กรรมตามมาแต่หนหลังยังทวนหา เกิดแต่ยายสุดที่รักฟักมารดา เป็นต้นว่า..กลืนกินสิ้นความจำ เรื่องเคยจดเคยจำทำหลังคิด กลับทางผิด..ไม่ถูกทาง..พลางสับสน ไม่แน่ใจเงอะงะพูดวกวน บ้างตะโกนรำคาญบ่นจนปวดใจ นึกย้อนทายาททั้งสิบสอง ตามครรลองเลี้ยงดู แต่หนไหน บ้างเห็นค่าพระคุณท่านพระซึ่งใจ บ้างนั้นไซร้..เมินค่า...มารดาคุณ