~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ เธอจองจำ หัวใจไว้ ด้วยความรัก และเธอกัก ลมหายใจ ด้วยห่วงหา เธอขังฉัน ด้วยอุ่นไอ และวาจา.. เธอหยุดเวลา ด้วยสายตา รักที่ร้อนแรง เหมือนกรงทอง กับนกน้อย ตัวจิ๊ดริด โอบอุ้มไว้ อย่างมิดชิด ในมือแกร่ง บีบก็ตาย คลายก็รอด มิคลางแคลง นี้แสดง เช่นฉันนั้น ทาสรักเธอ เพราะคงไม่ อยากจะจาก ไปที่ใด จะคอยดูแล เอาใจใส่ เธอเสมอ รักเหมือนคลั่ง คลั่งรัก ในตัวเธอ รักละเม้อ เพ้อเจ้อ มิเคยน้อยลง.. ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~ ~*~