หน้าที่หลักของฉันคือพยายามหยุดคิด และดำเนินชีวิตไปตามทางฉัน อยู่กินกับความจริง ซบอิงปัจจุบัน เก็บความฝันที่แตกกระจายไว้ในใจ หน้าที่หลักของเธอก็คือรักเขา ลืมรอยยิ้มเหงาๆของฉันให้ได้ เราก็แค่คนเดินเท้าบนทางไกล ที่บังเอิญเส้นทางใจตัดผ่านกัน ความรักของเราเหมือนไฟใกล้หมดฟืน ฉันเองเหมือนเพิ่งฟื้นจากความฝัน มีลมแดดฝนฟ้าให้ฝ่าฟัน มีชีวิตวันๆกับลมหายใจ หน้าที่รองของฉันคือซึมเศร้า ลืมรอยยิ้มเก่าๆของเธอไม่ไหว เราก็แค่คนเดินเท้าบนทางไกล ที่บังเอิญเผลอใจเดินสวนทางกัน
1603
6
0
หน้าส่วนตัว
