ลิลิต
ช้ำใจ..เสียบ้าง คนอย่างฉัน
เขาเตือนกันดันทุรังมิฟังเสียง
แอบรักเขา อยากเคล้าคู่มาอยู่เคียง
จึงต้องเสี่ยงเพราะต่ำต้อยด้อยเพียงดิน
ริจะเด็ดดอกฟ้าเจ้าหมาวัด
เขาเคืองขัดถูกตำหนิคิดติฉิน
ต้องปวดร้าวร้องร่าน้ำตาริน
ธุลีดิน คิดปีนป่ายตะกายดาว
เขาร่วมเรียง เคียงประคองเข้าห้องหับ
ความซึมซับ กลับคืนสู่คู่บ่าวสาว
พอเขาดับไฟนอนลั่นกลอนกราว
ฉันก็หนาวเหน็บใจให้ตรอมตรม
เป็นคนจนหรือทนสู้ผู้รวยร่ำ
ถูกเหยียบย่ำและหยิบยื่นความขื่นขม
คำว่า"รัก"สิ้นสลายกับสายลม
เลยต้องข่มใจปวดจนซวดเซ
มองเห็นภาพบาดตาจนขาสั่น
หัวใจฉันมันกระอักเสียหักเห
เธอเข้าสู่ ประตูสวรรค์ ฉันรวนเร
ใจเร่าร้อน จึ