*เมื่อวาน* ฉ่ำย่ำแฉะทั่วแผ่นฟ้า ฝนหล่นมาแต่เช้าสั่นเทาไหว พร่ำพร่ำเคลื่นเป็นผืนพัดสะบัดไว สาดใส่ใจให้ชื่นช้ำระกำเรา เป็นหนึ่งเช้าร้าวรอนละอ่อนล้า ลืมตามายังไม่ลาจากความเหงา มองท้องฟ้าไม่ใยดีมีสีเทา ให้หมองมัวหมองเศร้าเคล้าจิตใจ *วันนี้* หนาวจับจิตอิดโรยล้า ตื่นเช้ามาก็พาสั่นให้หวั่นไหว ยะเยือกเย็นเป็นน้ำแข็งทิ่มแทงใจ ให้เจ็บแปลบแสบไส้แทบวายวอน ลมลอยล่อก็แสนหนาวแทบร้าวไห้ ฝนซาไปลมก็พัดสะบัดร่อน หลงลมฝนคนขี้หนาวก็ร้าวรอน หวังวิงวอนวัน *พรุ่งนี้* มีอุ่นใจ