แก้วประภัสสร
กอดสายลมห่มใจให้สบาย
กอดทะเลเพื่อคลายเรื่องร้อนร้อน
กอดภูเขาเพิ่มแรงแห่งอาทร
แล้วกอดหมอนนอนหลับกับฝันดี
กอดคนรักให้ชื่นระรื่นจิต
กอดต้นไม้อีกนิดคิดผ่องศรี
กอดแม่น้ำไหลนองมองชีวี
กอดยายสีทำนาให้ข้ากิน
กอดไอ้จ้อยเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด
อยากขอโทษทำแสบแกแทบดิ้น
เอาเกลือโรยที่หัวตัวเกลือกดิน
เพราะเพื่อนหมิ่นศักดิ์ศรีนี้มากมาย
กอดพี่สาวแทนคำทำตาขวาง
ที่น้องขว้างหยกพี่นี้เสียหาย
เพราะแอบกินลูกชิ้นแทบดิ้นตาย
หากเหลือหลายยกให้ไม่ว่ากัน
กอดขาแม่อ้อนวอนตอนเงื้อมแขน
หวายเส้นแน่นกระหน่ำย้ำขาฉัน
เพราะดื้อดึงอึงมี่ถูกตีพลัน
จนขานั้นขึ้นลายคล้ายมังกือ
กอดน้าชายคนดีเป็นที่หนึ่ง