ดึกดื่นค่ำคืนนี้...ราตรีหนาว สะพรั่งพราวทั่วฟ้า...ดาราฉาย แสงระยิบลอยมา...จากฟ้าไกล เหมือนเสียงใครคนหนึ่ง...คะนึงครวญ อยู่ห่างไกลสุดฟ้า...ยังมาถึง จากห้วงหนึ่งร่วงโรย...ใจโหยหวน ด้วยหมองหม่นโศกศัลย์...เจ้ารัญจวน กลัวพี่รวนทิ้งฝัน...ลืมวันวาน เห็นไหมนั่นดาวใส...ที่ปลายฟ้า แสงระย้าพราวแพรว...แว่วแว่วหวาน แม้นมีเมฆหมอกมัว...เพียงชั่วกาล ครั้นพอผ่านพ้นลา...นภางาม แม้นตัวพี่นี้ไกล...ก็ใช่จาก ยังคงภักดิ์มิกราย...หากใครถาม จะกลับไปเสกสรรค์...ยังมั่นความ ขอคนงามอย่าหวั่น...ฤาผันแปร...
843
15
0
หน้าส่วนตัว
