พี่ดอกแก้ว
ละอองไอสีขาวราวม่านไหม
ลอยอ้อยอิ่งเรื่อยไปทั้งผืนหล้า
พรมทิวเขาเบาบางลออตา
โอบพนาเพิงพักพำนักกาย
จูงมือกันดั้นด้นบนภูผา
เพื่อไปชมสุริยาสาดแสงฉาย
แม้นเหน็บหนาวชำแรกแทรกผิวกาย
ยังคงหมายเดินภูอยู่ด้วยกัน
ถึงที่งามตามใจใฝ่อรุณ
รับสายแดดอบอุ่นอย่างสุขสันต์
ลมหายใจเป็นไอและหมอกควัน
ดูแปลกตากกว่าทุกวันที่เคยเป็น
แสงสีทองส่องขอบฟ้าพร่าระยับ
พร่างพรายจับบรรเจิดตาคราพบเห็น
รัตติกาลค่อยลบเลือนและหลีกเร้น
พุ่มพฤกษ์ไพรจึงโดดเด่นรับทิวา
เที่ยวเดินชมแมกไม้ในยามเช้า
หยุดฝีเท้าชมความงามของบุปผา
ล้วนร่าเริงเคลียคลอล้อภุมรา
ต่างเบิกบานหรรษาในมาลี
เสียงแมลงแฝงกา
1199
5
0
หน้าส่วนตัว
