ไม่โกรธเธอหรอกและรับรู้ ว่าสภาพที่เป็นอยู่เริ่มเข้าสู่การเบื่อหน่าย แรกๆหวานชื่นนานๆก็ขมขื่นทุกราย รักง่าย..เบื่อง่าย มันเป็นกันได้ไม่ผิด คงถึงช่วงข้าวบูด-ปลาเน่า รักมอดบ้านเก่าไฟเป่าไม่ขึ้นสักนิด ยิ่งราดน้ำมัน น้ำมันก็ยิ่งหืดจุดไม่ติด ต่างคนต่างคิด อยากแยกชีวิตแค่นั้นเอง