อาจหงอยเหงาเดียวดายที่ปลายฟ้า
อาจอ่อนล้าเกินทนจนสิ้นหวัง
อาจอ่อนแออ่อนใจไร้ภวังค์
น้ำตาหลั่งนองหน้าอยู่อาจิณ
ใช่ว่าชีวิตนี้จะสิ้นฝัน
จงฝ่าฟันด้วยใจใฝ่ถวิล
เหมือนวิหคปีกกล้าถลาบิน
กระแสสินธ์ไพศาลข้ามผ่านไป
อย่าท้อถอยรอย