คนกุลา
๐ เตรียมเครื่องมือหาปลาพาเรือออก
คลื่นกระฉอกแตกร่องเป็นฟองขาว
ไปสู่ท้องน้ำกว้างความหวังพราว
เสน่ห์คาวทะเลเข้มเต็มหัวใจ
... ๐ เสียงเครื่องดังฟังดูรู้แห่งหน
น้ำลึกล้นผันแปรมาแต่ไหน
แหล่งที่ปลาชุกชุมลุ่มน้ำใด
มุ่งหน้าไปแสวงหาแสนช้านาน
๐ กี่ลำเรือหาปลาที่มาเปลี่ยน
ทะเลเวียนศอกคืบได้สืบสาน
คอยขึ้นฝั่งตั้งใจไว้แสนนาน
ตีนสะพานคว้าสมอทอดรอคอย
๐ ตั้งแต่ยังรุ่นกระทงคงได้รู้
จากรุ่นปู่-พ่อ-ตาหาใช้สอย
ฝ่าผืนลมห่มฟ้ามาเลื่อนลอย
หวังคนคอยยขึ้นฝั่งดังหมายจินต์
๐ เรือก็เก่าคนก็แก่แต่ใจสู้
ระลึกรู้เมื่อหวังยังไม่สิ้น
เรื่องคนเฒ่าเล่ากี่หนได้ยล-ยิน
การหากินมิเปลืองทรัพย์เนืองนอ
2748
5
0
หน้าส่วนตัว
