นกตะวัน
ภายใต้ชายคาของศาลาปลายสะพานไม้ เรานั่งพักผ่อนกันได้เต็มที่ และสัมผัสกลิ่นไอของทะเลอย่างเต็มอิ่ม แม้ว่าจะแลเห็นหาดโคลนยาวกว้างไกลมากเนื่องจากน้ำทะเลลดลงมากนั่นเอง ผมยกกล้องส่องออกไปจนสุดหาดโคลน เห็นฟองคลื่นสีขาวทยอยกันซัดเข้าสู่ฝั่ง แต่ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนกว่าจะซัดถึงฝั่งเสียทีเพราะน้ำทะเลยังไม่ขึ้น มองเลยออกไป แลเห็นท้องทะเลสีเขียวมรกตจรดกับท้องฟ้าสีครามจนแยกกันไม่ออกราวกับเป็นผ้าผืนเดียวกัน
เมื่อแผ่นฟ้ามาพบสบผืนน้ำ
สีเขียวคล้ำแกมครามงดงามหลาย
แลกลมกลืนผืนเดียวเขียวไม่กลาย
มองคลับคล้ายใครวาดปาดเกลี่ยกัน
ครั้นเรือน้อยคล้อยเลื่อนแล่นเคลื่อนผ่าน
ราวเปิดม่านปูลาดสาดสีสัน
เห็
750
3
0
หน้าส่วนตัว
