ฝากฟ้าผ่านดาวถึง ฝากคำซึ้งละไมหา ผ่านดาวในดวงตา ฝากเสน่หาระบายใจ ถักทออักษรกานท์ เป็นคำหวานผ่านมาให้ เดือนผ่านนานเท่าไร ไมตรีให้มิเปลี่ยนผัน อิ่มในวลีฝาก แม้นไม่มากยังอยากฝัน อิ่มถ้อยรสกำนัล ดังของขวัญเติมหัวใจ ให้แรงที่ท้อถอย มิยอมคอยสิ้นหวังให้ ส่องแสงประกายไฟ ให้สดใสขึ้นอีกครา แต่งแต้มความฝันสวย ละมุนด้วยปรารถนา แม้ผ่านกาลเวลา เสน่หามิลบเลือน .......................... อีกค่ำคืนหนึ่งแห่งความคิดถึง เธอผู้ซึ่ง..เป็นที่รัก..