คืนวานหนาวน้ำค้างพราวหนาวกายสั่น คนไกลกันมอบผ้าฝันพันพี่หนา ค่ำคืนนี้พี่ละมุนอุ่นกายา แต่ทว่ายะเยือกกว่าเพลาวาน เมาคืนนี้ไร้คนดีคอยห่วงหา ตื่นอีกคราหวานนิทราคงเพียงฝัน ก็ศักดิ์ศรีกินไม่ได้แต่สำคัญ น้ำตากลั้นเพราะยศฐาวาจาตัว
1050
16
0
หน้าส่วนตัว
