หน้าส่วนตัว
สุดทางเท้าท่องเทียวที่เดียวดาย
มองไม่เห็นจุดหมายสุดปลายฝัน
ทุกทาบเท้าก้าวย่างบนทางตัน
สืบเท้าทันท่วงทำนองของเวลา
เห็นขอบฟ้าท้าทายปลายทางฝัน
วิตกหวั่นสั่นไหวไกลห่างกว่า
เกินเขตขอบระบอบคำบัญชา
จึงไม่กล้าไขว่คว้าขอบฟ้าไกล
บนเส้นทางสายเก่าเหงาซ้ำซาก
กับลมปากถากทนจนหม่นไหม้
วิถีเลือกกระเสือกกระสนทนต่อไป
วิถีใจคับแคบแทบไม่มี
ขอบฟ้ากว้างอ้างว้างอยู่ห่างฝัน
เส้นขอบคั่นขังคิดครอบทุกที่
บนเส้นทางระหว่างรอยย่ำยี
กี่รอยถี่ที่ช้ำทนกล้ำกลืน
1460
7
0
