อัลมิตรา
๏ ร่างจดหมายฉบับหนึ่งถึงปีกฟ้า
อัลมิตรามีเรื่องแจ้งแถลงไข
ที่เคยสุขสโมสรบ้านกลอนไทย
เดี๋ยวนี้ไม่สุขแล้ววี่แววลาง
ด้วยไร้ความสามารถปราศปัญญา
แถมปัญหามากจนคนเริ่มหมาง
เชิญปีกฟ้ากำหนด"ปลดระวาง"
หน้าที่ว่างรับคนใหม่ไปดูแล
ขอเป็นเพียง "อัลมิตรา สมาชิก"
เรื่องจุกจิกกวนใจไม่อยากแส่
วอนปีกฟ้าปลดไปอย่าได้แคร์
อยากเป็นแค่ธรรมดาสิทธิ์สามัญ
สวนแห่งวรรณศิลป์ ณ ถิ่นนี้
เคยเปรมปรีด์กวีกล้าตามหาฝัน
กลับเกลื่อนผรุสวาจาปรามาสกัน
ถ้อยรังสรรค์เสื่อมสลายในพริบตา
อันสวนสมสวนสวยด้วยสิ่งฝัน
หากกระนั้นผู้พิทักษ์และรักษา
ย่อมต้องรับผิดชอบตอบเจตนา
คือที่มาของจดหมายที่ร่ายเรียง ๚ะ๛