ภัคพล
เมื่อรักเริ่มเติมแต่งแห่งความฝัน
ดวงใจนั้นคิดไกลใฝ่ฝันหา
อยากผูกรักสมัครจิตติดตรึงตรา
ในอุรามองเห็นเป็นภาพเธอ
แม้นอยู่ไกลใจดวงน้อยคอยคิดถึง
ห้วงคำนึงเหมือนอยู่ใกล้ใจเสมอ
บางเวลาที่เหงาเฝ้าละเมอ
อยากพบเจอปลอบขวัญฉันสุขใจ
เมื่อเวลาผ่านไปใครจะรู้
คนไร้คู่อย่างฉันที่หวั่นไหว
เธอมาเปลี่ยนเธอมาพรากเธอจากไป
เกิดอะไรรักเราคงเศร้าตรม
หรือว่าฉันมันน้อยค่าวาสนา
หรือเป็นว่ารักฉันมันขื่นขม
รักของเราหม่นหมองล่องลอยลม
เคยสุขสมเปลี่ยนไปกลับไม่มี
เพราะเธอมีรักใหม่ใครคนหนึ่ง
ฉันนั้นจึงเหงาใจไร้สุขขี
เหมือนถูกหลอกคิดทุกครั้งเธอหวังดี
ถึงวันนี้เหลือความเจ็บเก็บไว้จำ.
แด่.
1434
1
0
หน้าส่วนตัว
