ท้องฟ้าใส ไร้เมฆ เกลื่อนกลาดฟ้า เหล่าฝูงปลา แหวกว่าย ลำธารใส ลมพัดเย็น กิ่งไม้ พริ้วเอนไหว เสียงนกร้อง กล่อมไพร ช่างสุขใจ ท่ามกลางป่า ไร้คน อยู่อาศัย ช่างเป็นที่ พักใจ ได้อย่างดี ไม่เสียงดัง วุ่นวาย ไร้แสงสี เงียบสงบ ไม่มี คนกวนใจ ฉันอยากอยู่ ที่นี่ ไม่ไปไหน อยากหนีไป ให้พ้น คนใจร้าย ไม่สร้างสรรค์ พันแต่ จะทำลาย หักหารใจ ไร้ซึ้ง ความปราณี ไม่อยากกลับ ไปพบ เรื่องสับสน คำวกวน ของคน ในเมืองใหญ่ อยากจะอยู่ สิงเขา ลำเนาไพร อยู่กับสัตว์ ต้นไม้ สุขใจเอย