ในม่านหมอกหยอกพื้นฉันยืนอยู่ ส่องกล้องดูหมู่นกบินผกผิน อยากเห็นเขาเหล่าปักษาเป็นอาจิณ จึงเยือนถิ่นดินแดนนี้ทุกปีมา ท่ามกลางป่าพนาเขาเท่าเทียมเมฆ งานอดิเรกเสกฉันพลันตามหา เจ้าวิหคนกสวยด้วยมนตรา งามสง่าหายากฝีปากดี เธอจะตามถามหามาพบไหม ค้นข้างในใจฉันนั้นที่นี่ รู้แน่แท้แก่ใจได้อย่างดี ฉันคนนี้มีค่าพอง้อหรือไม่ แม้ใจฉันมั่นต่อเธอเสมอมา แต่สกุณาพาฉันพลันหวั่นไหว แค่อยากดูหมู่วิหคนกเรื่อยไป เหตุไฉนไยจึงโทษโกรธเกลียดนก