แขม่วแมน
ครวญคร่ำ รำไร ไยเจ้า
คิดถึง เรื่องเก่า ให้หมอง
ฟากฟ้า งดงาม ไม่มอง
มามัว ร่ำร้อง ทำไม
ผิดพลั้ง พลาดแล้ว สำนึก
ก็พอ ให้ตรึก ดูได้
ย้ำคิด ย้ำทำ ได้ไร
แก้ไข นี่คือ ยอดคน
ผิดแล้ว ใครซ้ำ ช่างเขา
ระลึก ด้วยเรา สักหน
แก้ไข ด้วยแรง แห่งตน
ผ่านพ้น ด้วยใจ เปรมปรีดิ์
ไม่นาน เวลา ไหลผ่าน
ความทุกข์ ร้าวราน จะหนี
เริ่มใหม่ เริ่มเอง สักที
เวที ชีวิต อีกยาว
คนพลาด มิใช่ คนชั่ว
อย่ากลัว คำคน ว่ากล่าว
ก็แค่ ส่วนหนึ่ง เรื่องราว
ผ่านไป ก็เก่า เท่านั้น
มีตัว มีตน คนหนึ่ง
จงสู้ จงยืน อย่าหวั่น
คำคน มากมาย สารพัน
ก็แค่ ความฝัน ผ่านไป
คำคน อาจฆ่า ชีวิต
ความคิด จักอยู่ ต้านได้
คิ