พรระวี
ดอกราตรีคลี่บานบนลานรัก
ซึ้งสลักกลิ่นหอมถนอมขวัญ
ยามล่วงเลยเลือนลาแห่งตาวัน
โชยกลิ่นอันซาบซ่านสะท้านทรวง
มะลิลาพร่าพรมคราลมเอื่อย
ชื่นฉมเฉื่อยเรี่ยรายไม่แหนหวง
ซึ่งกลิ่นไอไหวหวิวเป็นริ้วรวง
ย้อมให้ดวงใจกิ่วเป็นริ้วรอย
จำปาขาวพราวไสวได้ไออุ่น
กลิ่นกรุ่นกรุ่นแกมเศร้าและเหงาหงอย
ช่วยปลุกปลอบกมลของคนคอย
กลิ่นหอมลอยล่องฟ้ามาเบาบาง
พวงพะยอมหอมเย็นมาเป็นเพื่อน
กลิ่นพร่าเลือนโลมหล้าครารุ่งสาง
แม้ยามสายแรงหอมไม่ยอมจาง
ยังคงพร่างพริ้วพรายกับสายลม
จากริมบ้านชานเรือนไร้เพื่อนสิ้น
รับแต่กลิ่นมวลผกามาสู่สม
อาศัยความหวลหอมย้อมอารมย์
ประสาตรมตรอมอยู่เพียงผู้เดียว.
2400
11
0
หน้าส่วนตัว
