ช็อกโกแล็ต
เคยเป็นแค่หน้ากระดาษเปล่าๆ
ที่ไม่มีใครอยากมาเขียนเรื่องราวความรักร่วมกัน
แล้ววันหนึ่งก้อมีเธอเข้ามาวาดวันแห่งความฝัน
ให้กระดาษใบนั้นมีชีวิตชีวา
เขียนไปนานๆหน้ากระดาษก็เริ่มเต็ม
เธอก็เริ่มหน่าย
เมื่อถึงสุดปลายบรรทัดไม่สามารถสรรหา
เธอก็เลยขยำทิ้งขว้างมันไปไกล..ให้พ้นตา
ฉันจึงเป็นหน้ากระดาษเก่าๆไร้ค่า
ที่เธอไม่ต้องการ
ปากกาหมึกซึมไม่สามารถบรรจงเขียนสิ่งสวยงามต่อเติม
ก้อเหมือนความรักของเราที่ไม่เหมือนเดิม
เธอไม่เคยคิดสงสาร
เป็นเพียงสิ่งมีชีวิต
หมดความหมาย
ทำให้เธอรำคาญ
เป็นแค่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่ต้องการ
กระดาษเก่าๆไร้ความสำคัญเพราะเธอหมดใจ
เหมือนสิ่งไร้ค่าที่ เมื่อห