กุ้งก้ามกราม
อย่าสนใจวาจาผู้มาป่วน
มิรู้ควรถ้อยความหยาบหยามเกลื่อน
คงลำบากยิ่งนักจะตักเตือน
เพราะเสมือนถ้วยชามที่น้ำเต็ม
จะให้เขายอมรับในสรรพสิ่ง
นั้นยากยิ่งอบรมกว่างมเข็ม
ห้ามวัวควายเห็นหญ้าอย่าและเล็ม
แม้นเสียงเข้มอย่างไรมันไม่ฟัง
เหมือนสอนแมวแต่เล็กเช่นเด็กสร้าง
ฝากปลาย่างเอาไว้อย่าได้หวัง
อุจจาระเมื่อไอ้ด่างเจอะอย่างจัง
ห้ามเสียงดังอย่างไรคงไม่ทัน
คิดฝากลิงเอากล้วยไปช่วยเก็บ
คงจะเจ็บใจเราอยู่เท่านั้น
จะสอนปลาอย่าแย่งรู้แบ่งปัน
สอนเป็ดขันหมูบินขำสิ้นดี
เหมือนแก้ผ้าต่อหน้าคนตาบอด
ฤาส่องลอดเห็นชัดภาพบัดสี
คิดสั่งสอนคนใบ้ให้พาที
เอ่ยวจีอย่างไรมิ
หน้าส่วนตัว
3209
10
0
