เหลือเพียงรอยฝุ่นทรายกระจายคลุ้ง เมื่อใจมุ่งฟันฝ่าตามหาฝัน ให้โดดเดี่ยวเหงางำสุดรำพัน ยังบากบั่นสู้ทนค้นหาทาง ท่ามเปลวแดดแผดเผาจนเงาหม่น เหงื่อรินปนน้ำตายามฟ้าห่าง เมฆลอยลิบเกาะเกลื่อนแล้วเคลื่อนจาง หลงในความอ้างว้างของหัวใจ เมื่อเข็มทิศผิดทางยามย่างแรก จึงรอยแตกแทรกคั่นจนหวั่นไหว ในเส้นทางมืดดำแสงรำไร จะคว้าไขว่ก็ลางเลือนเหมือนไร้เชิง เหลือเพียงรอยฝุ่นทรายกระจายซ้ำ ส่ายระส่ำวกวนจนยุ่งเหยิง เข็มทิศหมุนทายท้าอย่างร่าเริง พาสู่เพลิงเผาชีวิต...เข็มทิศลวง..