พระพายพัดดั่งล้อ อกเรียม
เหงาห่มจิตจำเจียม ข่มช้ำ
รอคอยอย่างคนเหนียม ใจอยู่ เดียวเอย
เร้นโศกเก็บกลืนกล้ำ อย่างรู้ศักดิ์ตน
แสนฉงนยิ่งแท้ หนอใจ
คิดห่วงเขาอยู่ใย ค่ำเช้า
วงแขนอุ่นละไม เคยเกี่ยว กอดเอย
เพ้อพร่ำรำพันเศร้า เหนี่ยวโน้มชมเงา
รักแห่งเราเคลื่อนคล้อย ลับลา
น้ำกลบสองนัยนา ท่วมท้น
ตระหนักแน่อุรา