แทนคุณแทนไท
ดอกไม้ ยังงดงาม
ตรึงคุ้น ในความ (รู้สึก) ไร้เดียงสา
เธอผู้นั้น เปลี่ยนเป็นคนแปลกหน้า
น้ำตา ฉันไหลให้บางคน
ความรัก อัศจรรย์เหนืออื่นใด
บ้างก็ให้ ขื่นไข้ ให้ใจหม่น
ก่อนนั้น ก็มอบสุขให้เสพย์ยล
บน รอยยิ้ม-อิ่มโหย ระโรยรัก
ความจริง เธอนั้นช่างจอมปลอม
มาเย้ายั่ว มามัวมอม ให้จมปลัก
ความสุข ที่ได้แต่ทึกทัก
หนอความรัก ที่ได้แต่คิดถึง
คิดถึง ดอกไม้ ดอกง่ายงาม
มีเธอในทุกยามความคิดซึ่ง-
คุ้น-เหงา เย้ายิ้ม อิ่มใจตรึง
เธอคือความคิดหนึ่ง ซึ่งง่ายงาม
(หรือคือความ "คิดถึง" ซึ่งง่ายงาม)
พระ อาทิตย์ ที่ ๑๑ กรกฎาค์ ๕๓ / แทนคุณ แทน ไท
2264
11
0
หน้าส่วนตัว
