-ร้อยแปดพันเก้า-
มองดวงดาวพราวกระพริบระยิบระยับ
นั่ง-นอนนับดาวรายคลายคิดถึง
ความวาวงามวามจิตยังติดตรึง
อาจจะพบเพียงกึ่งของความจริง
เพราะจิตใจไม่เจาะจงจำนวนนับ
เพราะยอมรับว่าใจไม่เคยนิ่ง
มันเคว้งคว้างร้างไร้ใครพักพิง
ฤๅทุกสิ่งผสมผสานด้วยมารยา
จึงพบความเปล่าดายอยู่รายรอบ
มีคำตอบหากใจได้ค้นหา
ละเมียดละไมในเล่ห์กาลเวลา
ที่ซุกซ่อนปรารถนาอย่างท้าทาย
ซ่อนหัวใจร้าวรอนจนอ่อนล้า
ดั่งมนตราไหวหวามล้นความหมาย
หลอมรู้สึกลึกลับให้กลับกลาย
สร้างนิยายดาวระยับประดับจันทร์
อยากดั้นด้นดวงใจจนไปถึง
ลบพลุ่งพล่านคืนหนึ่งซึ่งหวาดหวั่น
อาจคลายเศร้าเหงาใจเพียงใกล้กัน
มีบางใครในฝัน-รอวันพบ
เลิกนั่ง-นอนนับดา
1819
3
0
หน้าส่วนตัว
