ส่องหล้า
ดอกประดู่ร่วงหล่นลงหลั่งเลือด
ท่วมแผ่นถิ่นแดนเดือดที่ด้ามขวาน
ด้วยน้ำมืออมิตรเผด็จการ
ตั้งศาลเตี้ยประหารกลางแผ่นดิน
วันที่ไทยสูญเสียเสรีภาพ
เป็นแดนบาปมณฑลถูกปล้นสิ้น
สิทธิคนทนทุกข์ทุกชีวิน
ถูกกดขี่จนขาดวิ่นอุดมการณ์
คิดการฆ่าเช้าเย็นก็เข่นฆ่า
จิตชั่วช้ากล่อมคนปล้นประหาร
ทำปั่นป่วนกวนเมืองเขื่องระราน
เป่ากระหม่อมชาวบ้านประหารเมือง
อ้างบัญชาพระเจ้าอันศักดิ์สิทธิ์
นฤมิตชอบธรรมจนคับเขื่อง
ไม่กลัวบาปหยาบช้าระคายเคือง
เศร้าหมองเบื้องพระบาทพระศาสดา..
ดอกประดู่ร่วงหล่นชโลมเลือด
เสรีภาพแห้งเหือดเกินจะคว้า
มัดมือเท้าสูญสิทธ์ถูกปิดตา
แล้วทิ่มแทงทุบฆ่าสิ้นปราณี
สละชีพชีวินเ
1775
3
0
หน้าส่วนตัว
