ฉันมันแค่ดอกไม้ไร้ความหอม ฤๅจะมีแมลงดอมตอมกลิ่นหวล ถึงสีสันมันทำให้ใจรัญจวน มิอาจชวนให้หลงงงงวยเลย ฉันเหมือนเช่นดอกไม้ที่ประดิษฐ์ จะมีสิทธิ์ก็เพียงแค่วางตัวเฉย รักเขามากมิอาจให้ใครรู้เลย กลัวเขาเอ่ยให้ยอมรับกับความจริง โปรดมองฉันเป็นหญิงสักได้ไหม แม้เป็นชายแต่ว่าใจก็เป็นหญิง อย่างน้อยก็มีความรักอย่างแท้จริง ไม่แพ้หญิงที่มีรักอย่างจริงใจ