พิกุลทอง
ฝนเอ๋ย ฝนมา..
สู่แดนหล้า ทิพย์หทัย ฉ่ำไพศาล
เป็นเครื่องหล่อ เลี้ยงพืชพรรณ อันโอฬาร
ผองบริวาร สัตว์ใหญ่น้อย ได้ดื่มกิน
ฝยเอย เพื่อนข้า...
เจ้าโปรยมา สู่ใจ ไม่รู้สิ้น
ให้ใจน้อย ที่หมองค่า เสื่อมราคิน
ฟื้นชีวิน กลับสดใส ด้วยใจเธอ
คิดถึงเพื่อนครับ
หน้าส่วนตัว
999
13
