ราม ลิขิต
ในวิถีของคนอันล้นค่า
ต่างมีความปรารถนาที่บ่าไหล
บ้างอุทกตกถั่งประดังไป
บ้างลาไลเอื่อยรินกระสินธุ์มา
มุ่งมาดวาดที่ชีวีสุข
เกลียดทุกข์รุกถมระดมหา
เติบใหญ่ในกร้านกาลเวลา
เล็กลงอ่อนล้าในอารมณ์
ค้นหาความหมายในสายหมอก
คืนค่ำจ้ำออกเก็บดอกฉม
กุหลาบอาจหายพระพายพรม
คว้าได้ลั่นทมมาล้มทรวง
นั่นใครกันหนอดูหงอหงอย
กะหร่องกองกอยตาคอยสรวง
ใช่คนหรือเปล่าเหมือนเราปวง
หลายคนหลีกล่วงตะขวงใจ
ปากท้องเขาหาโหยอาหาร
เห็นจานว่างเปล่าข้าวอยู่ไหน
ตีนถีบปากกัดเหมือนหมัดไร
เล็กแท้แค่ไพร่ในนคร
บ้านเขาเรือนชานกระดานเก่า
หลังคาฝาเสาดุจเงาหลอน
ผ้าผวยเสื่อขาดที่พาดนอน
ม
1528
3
0
หน้าส่วนตัว
