พล่ามรำพัน
สายลมพริ้วปลิวลอยปล่อยความว่าง
สัมผัสจางพรางรักสักแห่งไหน
หอมอ่อนอ่อน ว่อนยั่ว อยู่ทั่วใจ
เสียงร่ำไร เบาสะท้อน อ้อนวอนตาม
แม้วงกตกำหนดรักสักแห่งที่
หวังถ้อยทีมีใครให้ไถ่ถาม
อยากดั้นด้นค้นใจไปติดตาม
ผู้ใจงามใช่กามเล่ห์เสน่ห์ลวง
ปฐพีแห่งใจดั่งไพรกว้าง
เดินท่องทางอย่างเปลี่ยวดายมาหลายสวง
สมัยผ่านกาลฤดูอยู่คู่ควง
ไม้ผลัดร่วงใบหายสักหลายครา
สายลมพริ้วปลิวลอยเหมือนคอยให้
กาลแห่งใจได้สิ่งส่วนที่ควรกว่า
เมล็ดรักที่ปักลึกผนึกตรา
ได้พบพาผืนดินถิ่นหทัย
สายลมพริ้วปลิวตามพร้อมความรัก
เพียงแค่สักอ้อมแขนแทนความใกล้
ขอประสงค์คงอยู่กับคู่ใจ
ที่จะได้พบกันสักวันเอย....