มองดอกแก้วแพรวพราวสกาวเด่น ขาวนวลเย็นเห็นไกลใคร่ไขว่คว้า กลีบชั้นเดียวเกี่ยวกันหลั่นเรียงมา สวยนักหนาพาใจให้ร้อนรน จึงเดินใกล้ไปคว้ามาดูเล่น กลีบที่เห็นเป็นขาวพราวร่วงหล่น เหตุไฉนใยดอกชอกช้ำจน แค่มือคนชนทรุดหลุดร่วงลา แก้วดอกนี้มีกลิ่นฟุ้งจรุงใจ หอมหวนไปไกลมากยากค้นหา แต่แมลงแห่งกลางคืนฝืนบินมา เพื่อเสาะหาภักษาฉ่ำน้ำหวานดี ดั่งหญิงสาวขาวสวยด้วยผิวเด่น เล็งแลเห็นเป็นคนงามตามวิถี แต่อ่อนแอแย่กว่าใครในปฐพี แม้เธอนี้มีเสน่ห์เล่ห์ล่อชาย