เปลวเพลิง
เหมือนดอกไม้หมดกลิ่นประทิ่มหอม
และเดือนตรอมใจถวิลสิ้นแสงใส
ลมกระโชกโกรกกล้าเหลืออาลัย
แผ่นดินไห้โหยหวนชวนโศกา
ร่างนั้นนอนสิ้นปราณบนลานนี้
ในอารีอ้อมกอดแห่งยอดหญ้า
สีข้างแดงโลหิตถั่งดั่งธารา
นิ่งนิทราสู่สนามของความตาย
โอ้ชีวิต เธอพร้อมยอมพลีเพื่อ
รวมเลือดเนื้อ ไทยธวัชแน่ชัดหลาย
เพื่อพี่น้องครองสุขถ้วนทุกราย
หลับสบาย ตื่นสราญ มานานครัน
จากครอบครัวรั้วบ้านศานต์สงบ
มาร่วมรบร่วมแรงอย่างแข็งขัน
มือถือปืนลาดตระเวนมิเว้นวัน
รอความสันติกล้าจะมาเยือน
แล้วพลันเสียงปืนกราดสาดคำรณ
ก็ดังก่นก้องฟ้ามาลั่นเลื่อน
ปัง! ปัง! ปัง! ไล่ต้อนสยอนเตือน
ก่อนลับเลือน
1708
4
0
หน้าส่วนตัว
