ฤกษ์ ชัยพฤกษ์
แม่เอาผ้าห่อลูกผูกไขว้หลัง
ใช้กำลังทำสวนพรวนดินแห้ง
แล้วเก็บผักหักฟืนฝืนเรี่ยวแรง
ปลดเจ้าแดงให้กินนมยามลมเย็น
พอลูกโตซุกซนพร่ำบ่นสอน
ทุกขั้นตอนการงานให้ผ่านเห็น
ให้ลงมือทำเองจนเก่งเป็น
มิยอมเว้นการเรียนเพียรจ้ำไช
แม่ยอมเหนื่อยสายตัวแทบจะขาด
อย่าให้พลาดเอาปริญญามาให้ได้
แม่แต่งหน้าผมดัดตัดชุดใหม่
ถ่ายรูปยิ้มแก้มใสคู่บัณฑิต
ในวันบวชแม่ประคองอุ้มพานไตร
อิ่มเอมใจเมื่อลูกชายได้เป็นทิต
อนิจจังความหวังล่มพรมลิขิต
แม่มาละชีวิตปล่อยลูกตรม
ร่มโพธิ์แก้วคุ้มบุญดับสูญแล้ว
เหลือเพียงแนวทางมีที่เหมาะสม
ลูกจะมุ่งผดุงธรรมตามสังคม
มิให้ล้มตั้งใจแม่ให้มา
ลูกรักแม่แม่ก็รู้อยู่ว่ารัก