หากความจริงแบ่งกั้น เราสอง พบเพื่อพรากเกินปอง ไขว่คว้า เอื้อมไกลสุดตามอง ย่ำแย่ เลิกริชะตาท้า แข่งสู้วาสนาฯ พรหมลิขิตขีดเส้น ห่างไกล เขียนวาดพรากหัวใจ เจ็บช้ำ โยงเส้นขาดสิ้นใย เยื่อรัก หมดไม่เหลือรอยย้ำ ตอกซ้ำใจสลายฯ ผิดที่ลืมบอกแท้ ความจริง แม้นอยากจะแอบอิง ชิดใกล้ ทั้งที่อยากกอดพิง ปกปิด ฝืนซ่อนรู้สึกไว้ ที่แท้ปรารถนาฯ อยากบอกเธอสักครั้ง ก่อนลา แม้นไม่กลับคืนมา รักได้ ถึงสายกว่าเยียวยา คืนกลับ คำสุดท้ายบอกไว้ มั่นแท้รักเธอ..คนเดียวฯ
2263
13
0
หน้าส่วนตัว
