ธรรม ทัพบูรพา
เงียบ จนไม่มีเสียงก็เพียงเงียบ
ไม่ อาจเทียบบางอย่างกลางใจฉัน
เงียบ เสียงครวญเสียงครางช่างเงียบงัน
เงียบ เหมือนในอกนั้นมันไร้ใจ
เงียบ แล้วเสียงศาสดาผู้การุณ
เงียบ ไม่เหลือบาปบุญพอหวั่นไหว
เงียบ จนไม่ปรากฏสำนึกใด
เงียบ เสียงกล่อมเยาว์วัยเคยยลยิน
เงียบ แล้วสิ่งที่เรียกอุดมการณ์
เงียบ เสียงทุกข์ทรมานสะท้อนถิ่น
เลือด พี่น้องตกต้องทาแผ่นดิน
เงียบ ไม่ใส่ใจสิ้น ภราดร
เงียบ หลุดพ้นแล้ว สุญตา
เงียบ บดบังดวงตา ลางสังหรณ์
เงียบ อณูธาตุไหวเคลื่อนสั่นคลอน
เงียบ เป็นเงาหลอน จักรวาล
...
แด่ เหตุการณ์ไม่สงบภาคใต้
23/08/48
ธรรม
1119
5
0
หน้าส่วนตัว
