เจ้าขาว
ไส้เดือนน้อย คอยแหงมองดอกไม้นานมา
ในใจก็คิดว่า ดอกไม้ช่างงดงาม
........
เจ้าดอกไม้ เจ้าก็ชื่นชม ที่ผีเสื้อ มาดอมดมทุกวัน
ไม่เคย ไม่เคยมองลงพื้นดิน
ไม่รู้ ว่ามีใครอีกคนที่คอยรัก
........
ยังจำได้ดีตอนที่เจ้าดอกไม้เล็กอยู่ ไม่มีแรงอ่อนล้า เจียนตาย
เจ้าหนอน กัดกินทั้งใบ และทั้งหัวใจ ของเธอ
มีไส้เดือนคอยมาพรวนดินเสมอ
ดูแลทุกวัน ดอกไม้ไม่เคยรู้
........
เมื่อคราวเจ้าหนอนมันกลับมา เป็นผีเสื้อโก้หรู
ดูเธอพอใจ แต่ไส้เดือนเจ็บช้ำ
เธอรู้รึเปล่า เมื่อเธอเฉามันก็ไป
เธอรู้รึเปล่า เมื่อเธอเฉาไป ใครกันที่ห่วงเธอ
และไม่ว่าเธอจะเป็นอย่างไร
จะร่วงโรย ห