แดดเช้า
โลกที่เคยเดียวดายคล้ายโดดเดี่ยว
เคยควานสิ่งยึดเหนี่ยวเกี่ยวความหมาย
รอบข้างยังเจ็บร้าวหนาวมิคลาย
คนมากมายมิทำให้ใจอุ่นเลย
มองหมึกหม่นบนโลกคว้างลำพังนัก
ใครมาทักมาสนใจยังเฉยเฉย
เหมือนจืดจางหมางเมินไม่คุ้นเคย
ไม่เอื้อนเอ่ยคำหวานบนลานใจ
แล้วหมอกไอใสชมพูดูสดสวย
ลอยระรวยรินละมุนอุ่นอ่อนไหว
สายตาสานสะพานข้ามสื่อความนัย
ความรักได้เข้าตาประทับทรวง
ถูกใจเธอละเมอฝันมั่นคงนัก
คมศรปักขั้วหัวใจผูกใยห่วง
ใจอบอุ่นอวลละไมคล้ายภาพลวง
ฟองฟ่องฝันดาวดวงเคลิ้มห่วงใย
มองทุกทิศผิดตากว่าเคยเห็น
จากหม่นเป็นงามงดความสดใส
รักเข้าตากว่าถ้อยคำล้ำค่าใด
เริ่มลึกนัยความรัก ... รู้จักแล้ว
โลก
1724
8
0
หน้าส่วนตัว
