พุด
เห็นโลกมามากอยากจะเอ่ย
กระซิบเผยถึงทุกข์สรรพสิ่ง
ทั้งรักชังหวังหวานเคยอ้อนอิง
กับความนิ่งในล้ำลึกรู้สึกเนา
เสมือนเห็นทุกข์จึ่งเห็นธรรม
โศกกระหน่ำจึ่งเห็นความงามเหงา
เห็นเทวษแห่งผองชนบนโลกย์เรา
วัฏฏเขลาทุกทิวาวันฝันมายา
คือเกิดดับนับเนื่องโซ่วิบาก
ข้ามพ้นยากเพรงพรหมชะตาฟ้า
มีสิ่งเดียวเท่านั้นเหนือพันธนา
ศีล สมาธิ เกิดปัญญาตัดกรรม
สติระลึกรู้เฝ้าดูจิต
เห็นชีวิตวนว่ายเวียนซ้ำ
ท่ามทะเลโศกโลกย์ระทมได้พบธรรม
จึ่งน้อมนำน้ำอมฤตสวรรค์...มาพร่างใจ..อบร่ำใจ..!
.....................................
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song4603.html
หัวใจถวายวัด