หน้าส่วนตัว
***แว่วยินเสียงคีตศาสตร์ให้หวาดจิต
คะนึงคิดพินิจหวนถึงความหลัง
เสียงระนาดประหลาดโสตสดับฟัง
ยามรติคราครั้งพลั้งอุรา***
***ระลึกถึงคีตกรผู้อ่อนหวาน
กำเนิดเสียงแห่งตำนานผ่านภาษา
เพลงคุกพาทย์พญาเดินเพลินวิญญา
ล้วนคุณค่าแห่งความหลังยังติดตรึง***
***คีตกรประดิษฐ์เสียงขึ้นแทนรัก
บรรจงปักลงกลางจิตยากเอ่ยถึง
เมื่อพรากเสียงห่างกายคล้ายคะนึง
คีตศิลป์ยังหวานซึ้งคะนึงชาย***
***นึกอ้อมกอดสอดก่ายฝ่ายเรือนร่าง
แต่ยามนี้เหินห่างให้ใจหาย
อยากหวนกลับประทับถิ่น ณ เรือนชาย
ฝากห้วงฟ้าดารารายอย่าหมายลืม***
1310
9
0
