คนบนเกาะ
ล่วงเวลา เนิ่นนาน ที่ผ่านพ้น
ในกมล ยังโหยหวน นวลฉวี
เจ้าโฉมงาม ทรามสวาท บาดฤดี
ตัวฉันนี้ ยังคนึง ถึงทุกวัน
เจ้าผิวขาว เหมือนสาวแย้ม แต้มจุดเด่น
เหมือนดั่งเช่น สีเงินวาว ราวบุหลัน
กลิ่นเจ้ากรุ่น หอมละมุน เหมือนลูกจันทน์
เนื้อเจ้านั้น ช่างนุ่มนวล ชวนลิ้มลอง
ใครจะทิ้ง เจ้าได้ลง แรกหลงเห็น
ใครจะเว้น ผละเจ้าไป หาใครสอง
ใครจะผิน หน้าหนีไป ไม่หันมอง
มีแต่จ้อง จะจับเจ้า ทุกเช้าเย็น
ใครบ้างเห็น เจ้าโฉมงาม ผมตามหา
โปรดโทรมา บอกทันที ที่ท่านเห็น
อย่าปล่อยให้ ผมร้าวรวด ปวดลำเค็ญ
นึกว่าเห็น ใจคนจ้อง จะปองนวล
ผมจะแบ่ง
หน้าส่วนตัว
2170
20
0
