มายาอักษรา
หากคนดี..เหนื่อยหนักพักพิงไหล่
จะโอบไว้สองแขนแน่นไออุ่น
จะคอยปลอบมอบใจไว้เป็นทุน
ตราบที่โลกยังหมุน..ขออุ่นใจ
หากคนดี..สุดท้อขออย่าหน่าย
เรื่องใดร้ายเดียวก็ผ่านอย่าหวั่นไหว
ฝนจะตกฟ้าจะร้องก้องเพียงใด
พรุ่งนี้เช้าก็วันใหม่..ฟ้าใสแทน
หากคนดี..มองมาปลายฟ้างาม
ผืนฟ้าครามพร่างพราวดาวนับแสน
สุขภิรมย์สมฤทัยในเมืองแมน
สุดดินแดนแสนไกล..ใกล้ดวงตา
หากคนดี...ก้าวถนนคนทำงาน
ให้ก้าวผ่านอุปสรรคอันหนักหนา
ยอมอดทนต่อปัญหาถาโถมมา
มีน้ำตา.อย่ารินไหลให้ใครดู
หากคนดี..อ่อนไหวในความรัก
ขอจงหักใจลาอย่าอดสู
หันหน้าเข้าหากันกับโฉมตรู
ผิดเป็นครู..รู้เริ่มใหม่..ในรักเอย