กลอน

กลอน โคลง กาพย์ยานี

กลอนดีๆนับแสนกลอนจากนักเขียนมากมาย ผู้ถ่ายทอดเรื่องราวความสุข เศร้า เหงา รัก จากคมความคิดสู่คมอักษร

พระจันทร์....พันดาว

พันดาว


ฉันเคยรู้สึกว่า...
ฉันคือเม็ดทรายเม็ดเล็กที่สุดในหาดทรายขาว
... แทบจะไม่มีตัวตน... แค่คงอยู่ไปเรื่อยๆ 
ฉันเคยรู้สึกว่า...
ฉันคือดวงดาวที่เล็กที่สุดในผืนฟ้า เป็นเพียงดาวดวงน้อย
... อ่อนแสง.. คงไม่ใครแหงนหน้าขึ้นฟ้าเพื่อมองหาฉัน...  
....
วันหนึ่ง... การก้าวเข้ามาของใครบางคน.. 
ความคิดของฉันก็เปลี่ยนไป... 
... ไม่เห็นจำเป็นต้องเป็นสิ่งที่โดดเด่นสำหรับคนทั่วไป
ขอเป็นเพียง สิ่งที่มีค่าให้กับคนที่รู้ค่า.. ก็พอ
-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+-*-+

พระจันทร์....     พันดาว
พร่างพราว...     แรงแสง
หนึ่งดาวน้อย...  ที่อ่อนแรง
ทำได้เพียง...     วับแวม อ่อนแสง... ยามรัต				
 1714    34    0